Zeven vrouwen later

“De zedenpredikers onder de schoolpleinmoeders noemen me een goddeloze hond. Wat het bijvoeglijk naamwoord betreft hebben ze gelijk, maar het woord ‘hond’ slaat natuurlijk nergens op. Honden zijn immers trouwe beesten. Misschien had ik Maud jaren geleden een hond moeten geven in plaats van mijn jawoord. Gelukkig gelooft ze niet in monogamie. Zolang ik haar regels respecteer, kom ik weg met mijn promiscue levenswandel.”

Mick van Houten is getrouwd met Maud, een aantrekkelijke vrouw die hem twee prachtige kinderen heeft geschonken. Hij is eigenaar van een succesvolle zaak, heeft alles wat een man zich kan wensen en geniet volop van het leven. Als hij Susan de Keizer ontmoet en als een blok voor haar valt, verandert zijn perfecte leventje in een ware nachtmerrie.
Hij raakt verstrikt in een web van intriges en zakt steeds verder weg in een moeras vol leugens, bedrog en chaos. Tijdens zijn zoektocht naar antwoorden probeert hij zich te ontworstelen aan een moordcomplot en een verklaring te vinden voor zijn ziekelijke drang tot vreemdgaan.
Zeven Vrouwen Later is een razendsnelle roman vol cynische humor, spanning en herkenning. Een brutaal en uitdagend verhaal waarin angst, jaloezie, onzekerheid en schaamte een belangrijke rol spelen en de personages beschikken over een gezonde dosis zelfspot en een groot relativeringsvermogen.

Specificaties

Zeven vrouwen later
> Auteur: Jeroen Guliker
> Paperback:  € 14,95   > bestellen
> E-book:         € 7,99     > bestellen
> Genre: Spannende Roman
> Taal: Nederlands
> Aantal pagina’s: 320

Paperback:
> Uitgever: Credo Uitgevers
> ISBN: 9789081761338
> Afmeting: 200 mm
> Druk: Zesde druk (2016)
> Jaar van eerste uitgave: 2008

E-book:
> Uitgever: De Crime Compagnie
> ISBN: 9789461092755
> Jaar van uitgave: 2017

Leesfragment

Hoofdstuk 1    |    >   Mijn stamkroeg behoort tot het cultureel erfgoed van de verstokte vreemdganger. Als er een hitparade voor foute cafés bestond, zou dit ultieme echtscheidingspaleis met stip op nummer één staan.
Half getrouwd Haarlem laat hier massaal de teugels vieren, het gezond verstand varen en zich leiden door een bijna dierlijke drang om op jacht te gaan. In café De Buurvrouw zijn de afzetmogelijkheden voor mannenzaad op zoek naar een buitenechtelijke eindbestemming indrukwekkend en bijna ongelimiteerd, vooral op vrijdagavonden. Mijn jagersbloed rechtvaardigt mijn aanwezigheid en net als mijn soortgenoten flirt ik er lustig op los en geniet van al het moois dat me omringt. De buik der goddeloze heeft nu eenmaal nimmer genoeg.
Inderdaad, ik geloof niet in God. Zes jaar christelijk basisonderwijs heeft dat niet kunnen voorkomen, maar ik moet toegeven dat ik ook nog nooit een echte reden heb gehad om te bidden. Wellicht dat mijn nagenoeg zorgeloze bestaan het makkelijker maakt om in totale goddelijke ontkenning te leven.
Vijf dagen in de week iedere ochtend een uur bijbelse geschiedenis is best veel voor een jochie van elf dat niet in God gelooft. Mijn atheïstische levensovertuiging heb ik van huis uit meegekregen, maar bij mijn schoolkeuze lieten mijn ouders locatie prevaleren boven religie en de Koningin Emmaschool stond nu eenmaal aan de overkant van het plein waar we woonden.
Volgens mijn vader konden de godsdienstlessen geen kwaad en waren ze goed voor mijn algemene ontwikkeling. Ik moest de bijbel maar beschouwen als een…    > lees verder (.pdf)

Boektrailer

De media over Zeven vrouwen later

> ‘Ik heb genoten van dit boek. Goed geschreven, met scherpe, grappige dialogen. Af en toe wel (erg) grof maar goed, wie daar niet tegen kan moet het boek maar overslaan.’ – Lydia van der Weide, Grazia, november 2008

> ‘Schoolpleinmoeders, net-nietjes en porno’s, zó heerlijk plat. De taal van de straat. Geen interessant geleuter, maar gewoon dialogen zoals je die hoort in de kroeg of voetbalkantine. Grappig, grof en gedurfd. Werkelijk hilarisch, maar blij dat de Mick van Houtens van deze wereld nooit mijn pad hebben gekruist. Je vindt dit boek geweldig of helemaal niets. Er is geen tussenweg.’ – Saskia de Boer-v/d Marel, De Boekensite, januari 2009

> ‘Zeven vrouwen later zorgt voor nogal wat opschudding in het Haarlemse. Een hedendaagse schelmenroman, absoluut niet geschikt voor fatsoensrakkers. De Haarlemse Jan Cremer is opgestaan.’ – Cees van Hoore, Haarlems Dagblad, december 2010

Guliker zelf in de media over Zeven vrouwen later

(Onderstaande quotes zijn afkomstig uit o.a. De Telegraaf, Grazia, het Haarlems Dagblad, radio interviews en verschillende websites)

> ‘Zeven Vrouwen Later is een goed gelukte kwajongensstreek, een baldadige uitspatting die de basis heeft gelegd voor mijn schrijversbestaan.’ – 2011
> ‘Ik had een schoenendoos vol jarenlang opgespaarde aantekeningen. Een vriend nam die doos mee naar huis en kwam na een week met de mededeling dat hij de volgeschreven bierviltjes en andere kattebelletjes met veel plezier had gelezen. Hij vond dat ik iets met al die aantekeningen moest doen. Een jaar later kwam Zeven Vrouwen Later uit.’ – 2011
> ‘Dit boek is met een vette knipoog geschreven. Als je niet door de idiote streken, vrouwonvriendelijke dialogen en soms zelfs ronduit puberale anekdotes van de foute mannen in dit boek heen kunt kijken, lees het dan vooral niet. Nee, Zeven Vrouwen Later is geen boek voor tere zieltjes.’ – 2012
> ‘Ik krijg mailtjes van lezers die van de bank af rollen van het lachen. Anderen vinden het vreselijk en veel te grof. Zeven Vrouwen Later is blijkbaar niet geschikt voor iedereen. So be it. Ieder zijn meug.’ – 2010
> ‘Het in verhaalvorm vermengen van fictie en non-fictie blijft een hachelijke onderneming. Natuurlijk heb ik er rekening mee gehouden dat vrienden zichzelf in de karakters zouden kunnen herkennen, maar mijn vriendenkring is na de verschijning van dit boek echt niet kleiner geworden.’ – 2009
> ‘Laatst werd ik door een wildvreemde dame voor foute man uitgemaakt. Ik vroeg waarop ze het bijvoeglijk naamwoord baseerde omdat we elkaar immers niet persoonlijk kenden. Ze had Zeven Vrouwen Later gelezen en wist genoeg. Ik probeerde haar duidelijk te maken dat mijn naam Jeroen Guliker is en niet Mick van Houten. Tevergeefs. Blijkbaar was het verhaal voor haar iets te levensecht. Ik heb het maar als een compliment beschouwd.’ – 2010
> ‘Ach ja, literatuur. Wat is dan in hemelsnaam de definitie van literatuur? Alsjeblieft, vertel het me, want ik heb geen idee. En wie bepaalt of iets wel of niet literair is? Die paar omhooggevallen dichters die blij zijn wanneer ze 300 bundeltjes verkopen? Ik word zo moe van al dat hoogdravende geouwehoer. Wel of geen literatuur, wat doet het ertoe? Voorlopig zijn van Zeven vrouwen later inmiddels meer dan 20.000 exemplaren verkocht, dus er zal wel een publiek voor zijn.’ – 2016

Lezersreacties m.b.t. Zeven vrouwen later

> ‘Het leest lekker snel, beetje te snel want ik had het boek zo uit. Ik moest af en toe zo hard lachen en tegelijkertijd had ik zo ontzettend te doen met Maud. Erg gelachen om ‘Detroit’ en ‘Den Haag’ en bij die heks bij George Michael kwam ik helemaal niet meer bij! Op het eind nog spannend en romantisch, heerlijk gezwijmeld. Bedankt!’ Esther / Bovenkarspel via social media, oktober 2011
> ‘Ik heb ”Zeven vrouwen later” met afwisselende verbazing, dikke pret en totale ontzetting gelezen. Te gek opgeschreven, maar eigenlijk echt te erg.’ Brigitte / Terneuzen via social media, maart 2013
> ‘Dit boek is een feest der herkenning en het is leuk om nu eindelijk eens in de soms bijna perverse denkwereld van een man te kunnen stappen. Mijn complimenten, ik ben vanaf nu fan.’ Miranda / Zoetermeer via social media, april 2014
> ‘Lul!’ Nicole / Helmond via social media, juni 2011
> ‘Ik had je boek dus besteld om mee op vakantie te nemen. Drie weken geleden werd het bezorgd en ik dacht dat het geen kwaad zou kunnen wanneer ik alvast even een paar hoofdstukken zou lezen. Ik kan je melden dat ik niet kon stoppen met lezen met als gevolg dat het boek al uit was voordat ik vertrok en het dus de eerste dag op het strand niet heeft gehaald. En bedankt! Laat je me even weten wanneer je volgende boek uitkomt? Groet.’ Chantal / Alkmaar via e-mail, juli 2012
> ‘Vanaf pagina 1 heb ik gegrinnikt. Soms zelfs vreselijk gelachen, heerlijk. Porno’s, net-nietjes en schoolpleinmoeders, mijn hemel, hoe verzin je het allemaal bij elkaar. Zelden een boek gelezen dat zo stout is, maar oh zo herkenbaar (al zal niemand dat zeggen). Het valt me overigens wel op dat het boek vol staat met mannenhumor, maar dat het toch vooral door vrouwen wordt gelezen. Ik wacht nu op deel 2.’ Dolf / Haarlem via social media, november 2008
> ‘Waar is die kroeg?’ Charles / Zeewolde via social media, mei 2012
> ‘Het was erg lastig om dit boek vol onvervalste en soms keiharde humor weg te leggen. Bijzonder vermakelijk en vooral erg herkenbaar, maar… zoals jij schrijft dat je niet zegt welk deel autobiografisch is, zo hou ik voor mezelf wat er nou zo herkenbaar is.’ Annemiek / Diemen (geen vinex wijk) via social media, september 2011
> ‘Hey Guliker, wat heb jij een ongelooflijk k*tboek geschreven. Ben op de helft maar moet ‘m gewoon uitlezen. Wat een verslavend k*tboek. Mijn hele huishouden lijdt eronder. Thanks, eikel! Ook namens mijn man en kinderen.’ Annette / Leiderdorp via e-mail, april 2016
> ‘Genoten! Mijn leven is alles behalve saai, maar ik zou toch bijna gaan twijfelen!’ Tineke / Heerhugowaard via social media, september 2009
> ‘Recht voor z’n raap en je neemt geen blad voor de mond en dat bevalt me prima. Ik heb af en toe met ingehouden adem en rode oortjes je relaas tot mij genomen, maar ik heb me kostelijk vermaakt om al je ”mannentaal”. Eindelijk eens een kijkje in dat ziekelijke mannelijk brein (voor zover je het brein mag noemen), maar al met al is het lang geleden dat ik zo’n leuk boek heb gelezen, waarvoor dank.’ Marie-Louise / Heerlen via e-mail, februari 2011
> ‘Misschien een tip voor Reinout Oerlemans om deze maar eens te verfilmen. Ach nee, laat ook maar. Het boek is nu al beter dan de film.’ Angelique / Axel via social media, maart 2009
> ‘Mijn vriend leest nooit. Ja, de krant en de VI, maar echt geen boeken. Tot gisteren, toen hij mijn exemplaar van Zeven vrouwen later zag liggen en opensloeg. Hij is daarna niet meer aanspreekbaar geweest. Hij begon om 2 uur ’s middags met lezen en sloeg het boek om 7 uur ’s avonds met een brede grijns op zijn gezicht weer dicht. Het was een eenzame, maar gedenkwaardige vrije zaterdag.’ Monique / Beverwijk via social media, juni 2012