Niet voor tere zieltjes 1

In Niet voor tere zieltjes krijgt alles en iedereen er genadeloos van langs. Kakkers, cougars, mannen die barbecueën, songfestivalfans, volwassenen die kleurplaten inkleuren, het milfengilde, bekende Nederlanders, ze komen allemaal aan de beurt. Gewapend met een messcherpe pen en een razendsnelle schrijfstijl geeft Guliker zijn ongezouten mening over zaken als botox, metromannen, kringverjaardagen, realitysoaps, stopwoordjes en vrouwenvoetbal.
Humor en herkenning lopen als een rode draad door de columns en korte verhalen. Als je geen moeite hebt met keiharde zelfspot, venijnig cynisme en humor op het randje, zal dit boek je van een bescheiden glimlach via voorzichtig gegrinnik naar een bulderende schaterlach voeren.

Specificaties

Niet voor tere zieltjes 1
> Auteur: Jeroen Guliker
> Paperback:  € 12,50   > bestellen
> E-book:         € 7,99     > bestellen
> Genre: Columns & korte verhalen
> Taal: Nederlands
> Aantal pagina’s: 215

Paperback:
> Uitgever: Credo Uitgevers
> ISBN: 9789081761321
> Afmeting: 200 mm
> Druk: Eerste druk (2015)
> Jaar van eerste uitgave: 2015

E-book:
> Uitgever: De Crime Compagnie
> ISBN: 9789461092762
> Jaar van uitgave: 2017

Leesfragment

Hoofdstuk 1 – Zaterdagroutine    | >   Ik sta al zestien jaar lang iedere zaterdag langs de lijn om de sportieve verrichtingen van mijn kinderen te volgen. Het maakt me niet uit hoe hard het regent, waait of sneeuwt, ik ben er altijd. Of ze nu thuis spelen of ergens op een afgelegen knollenveld in Sint Herejezusveen, ik sla geen wedstrijd over. De voetbalzaterdag is inmiddels een traditie die ik koester. Ik wil er eigenlijk niet aan denken, maar de dag waarop mijn jongens hun kicksen aan de wilgen hangen, is de dag waarop ik samen met mijn vrije zaterdagen in een kilometers diep zwart gat val. Ik heb het ieder jaar al moeilijk genoeg als die ellendige zomerstop aanbreekt en ik tien weekenden lang met heel mijn ziel en zaterdagen de uren aftel tot het half augustus is en het nieuwe voetbalseizoen van start gaat.
Vandaag is de vijfde voetballoze zaterdag op rij en dus ben ik niet op mijn best. Bij gebrek aan een zinvolle zaterdagbesteding heb ik me laten overhalen om mee te gaan naar Zaandam, op bezoek bij Rob en Anita (maar ze hadden net zo goed Henk en Ingrid kunnen heten), een stel veertigers dat hard op weg is naar de vijftig. Anita is een oud buurmeisje van mijn vriendin, met de nadruk op ‘oud’…   > lees verder (.pdf)

Gepeperde taal met een knipoog

Niet voor tere zieltjes is een bundel met veertig columns en korte verhalen om je vingers bij af te likken. Zowel ontspannend door de humor als een eye-opener door de eerlijkheid. De soepele manier waarop Guliker met woorden omgaat is fenomenaal te noemen. Het is me duidelijk geworden dat de auteur gezegend is met een opmerkzaamheid waarmee hij meer doet dan alleen opmerkzaam te zijn. Hij verwoord wat hij ziet, voelt, ruikt en hoort op een manier waar zowel vrouwen als mannen van kunnen smullen. Het leven van alledag, gezien door de ogen van de auteur.
Dit is een boek wat je mee moet nemen wanneer je wat langer in een bus of trein moet zitten. Iedere halte een nieuwe column of kort verhaal lezen en genieten van wat je tegenkomt. Mijn echtgenoot kon het helemaal met de auteur eens zijn wat betreft carnaval in Brabant; ondanks het feit dat hij een rasechte Brabander is kan het carnaval hem niet bekoren. Sterker nog, hij begrijpt er helemaal niets van, heeft het ook nooit begrepen en dat zal ook niet veranderen. Ook hij houdt zich afzijdig (gelukkig). Het onbegrijpelijke van associaties is iets waar we allemaal wel over nagedacht hebben denk ik, maar zelf dacht ik dat alleen ik zelf zoiets raars ook echt meemaakte en niemand anders. Ik las dat de auteur wanneer hij in zijn auto zit en een reiger langs het water zie staan, in gedachten altijd: Zie ginds komt de stoomboot hoort. Dat maakt dat ik me meteen gerustgesteld voel; ik ben niet alleen!
‘Niet voor tere zieltjes’ is een geweldig leuke bundel voor alle zieltjes die lekker willen genieten van wat een ander geschreven heeft over wat hij tegenkomt in het leven. Het taalgebruik is niet alledaags te noemen, maar het is niet schokkend. Gewoon recht voor zijn raap en maakt daardoor helemaal duidelijk wat bedoeld wordt.
Wat me ontroerd heeft was ‘Voorbij’ over herinneringen aan zijn opa en oma, waarbij Jeroen Guliker zich afvraagt ‘of er van boven wordt meegekeken door de oma van de bloemkool en die opa van die oude Telegraaf, en zo ja, of ze dat dan hoofdschuddend of begripvol knikkend zullen doen.’ Ik vermoed dat het begripvol knikkend zal zijn. En vooral trots.
> Mieke SchepensGraag Gelezen Blog, 5 december 2015

Hilarisch, scherp, vals en oh zo leuk

Sommige boeken zijn om te janken, echt waar! Zakdoeken bij de hand houden is dan geen overbodige luxe. Zo ook bij het nieuwe boek van Jeroen Guliker is het een noodzakelijk kwaad. En ik had me er nog zo op verheugd! Natte ogen waren eerder regel dan uitzondering, iets wat het lezen ernstig bemoeilijkt trouwens. Echt zelden heeft een boek meer dan tien dagen in mijn tas gezeten om te pas en onpas tevoorschijn gehaald te worden om even in een deuk te liggen, de tranen waren dus van het lachen, mocht dat nog niet duidelijk zijn. Zelfs de jeugd hier in huis heeft het geflikt het boek geregeld weg te kapen, een unicum. Voor de oudste, bijna twintig, kon het niet grof genoeg zijn. De jongste van bijna elf vond vooral het ‘de sjarma meneer’ verhaal, lees en u herkent het meteen, tranen trekkend leuk.
Voor zover het familiegebeuren. Nu de mening van de veellezer hier in huis. En die is eigenlijk kort maar krachtig. De bundel bestaat uit columns en korte verhalen. Herkenbare maatschappelijke zaken, actualiteiten van tv en anekdotes van de auteur uit zijn leven in het nu en uit het verleden. Op een scherpe, soms vrouwelijk valse wijze (niet wetende dat mannen dat überhaupt in zich hebben) schetst Guliker situaties die óf zo ongeloofwaardig zijn dat ze wel waar moeten zijn óf zo hilarisch dat er geen ontkomen aan is dat ze wel ontsproten moeten zijn aan zijn ADHD fantasie, je zou van minder knettergek worden. Want mensen lief zeg, waar haalt ie sommige onderwerpen toch vandaan?
Duidelijk is dat zijn scherp observatievermogen t.a.v. zijn directe omgeving en medemens hieraan ten grondslag ligt. Arme mensen, je zult jezelf maar teruglezen of indirect herkennen in een van de sneren van Gulikers hand. En och, wat is het toch lachen als het niet over jouw persoontje gaat! Leedvermaak noemen ze dat, heerlijk! Guliker is een geluksvogel, niet alleen heeft ie een viertal waanzinnig goede boeken geschreven (echt aan te raden), nu blijkt ie dit ook al te kunnen! 40 stukjes kunstzinnig en soms platvloers taalgebruik zijn gebundeld in een van de leukste boeken tot nu toe. Van ’t Hek kan het schudden hoor. Voor sommigen zal het soms nét op het randje zijn, begrijpelijk. Maar daar heeft Guliker vooralsnog lak aan, gelukkig maar hahaha. Persoonlijke favorieten zijn toch wel ‘Koorts’ (wat zijn mannen toch zielenpietjes, Guliker is geen uitzondering op die regel, respect voor zijn vriendin), ‘Stasi’, ‘Naarling’ en op ‘Pasen’ is maar een gepaste reactie van toepassing: amen! Een onverwacht zachte invalshoek in ‘Decemberspook’ zorgde voor een brok in de keel. En als totaal onverwachte bonus nog een kleurplaat ook, spotten we daar een zwakheid in de stoere houding van Guliker? Lees het gewoon en laat je aangenaam verrassen.
‘Niet voor tere zieltjes’ is een pareltje geworden waarin een scherpe blik, nijd, azijnpissen en het gebrek aan remming elkaar in hoog tempo afwisselen. En weten jullie wat? Het is geweldig! Niks geen tere zieltjes hier maar puur vermaak van het hoogste niveau. Een tip: lees het boek niet ineens uit. Dat is zo jammer. En Guliker? Die moet vooral maar goed om zich heen blijven kijken, z’n vriend Tom naar Gambia volgen en z’n drie jongens een tv-verbod opleggen m.b.t. Barbie en consorten. Het is hersenvervuiling van de bovenste plank, geef ze maar een boek of laat ze voetballen. Ook weer een mooi potentieel inspiratiemoment voor Niet voor tere zieltjes 2?
> Patrice van Trigt, Boeken- en leesclub De Perfecte Buren, 16 november 2015